Taş kalpli.

Genellikle insanlara hakaret gibi gelir bu sözler. Ağlaması gereken bir olay yaşadığında ağlamayan insanlar, üzülmesi gerektiğinde üzülmeyen insanlara karşı halkın dilinde bir sözdür. Herkes ağlayamayana taş kalpli der de çok ağlamak da insanı taşa dönüştürebilir. İşte ağlamaktan taşa dönen birinin öyküsüne gidiyoruz, Niobe’nin yani halk arasında bilinen adıyla Ağlayan Kaya’nın öyküsüne.

Ege’nin İncisi İzmir’e yakınlığı ile bilinen bir şehir olmakla birlikte Manisa, Lidya’dan tutun Osmanlı’ya kadar uzanan bir tarihe sahiptir. İlk paranın da Manisa’da basıldığı söylenmektedir, tahta çıkma ihtimali en güçlü şehzadelerin de orada sancağa çıktığı tarihte gözükmektedir. Bütün bunların haricinde bir de ağlayan ve ağlamaktan taşa dönüşen bir annenin öyküsüne sahiptir.

Lidya kralı Tantalos ve kraliçesi Dione’nin biricik kızı Niobe.

Niobe çocukluk yıllarını en yakın arkadaşı Hera ile geçirir. Zaman geçer gider oyunları biter ve bu iki yakın arkadaş evlenir ve birbirlerinden uzaklaşır. Hera, Tanrı Zeus ile evlenir ve tanrıça olur. Bu mutlu evlilikten doğan Apollon ve Artemis adında iki çocuğu olur. Niobe ise Thebai kralı Amphion ile evlenir. Niobe’nin bu evlilikten on iki çocuğu doğar, altısı kız ve altısı erkektir.

Zaman geçtikçe Niobe kendisinin toprak gibi bereketli ve yüce olduğunu iddia etmeye başlar, çok çocuğunun olmasının onu özel yaptığını düşünür. Hera’nın ise iki çocuğu olur sadece ve Niobe’ye göre bu bir başarısızlıktır. Niobe kendini o kadar kaptırmıştır ki Hera’nın bir tanrıça olduğunu da aklından çıkartmıştır.

Hera bir gün kendisine esen bir rüzgar ile hakkında konuşulanların haberini alır ve çok öfkelenir.Hem bir tanrıça olmasına rağmen kendisine böyle laflar edilmesine sinirlenir hem de eski yakın arkadaşı tarafından ihanete uğramış gibi hisseder.Hera, çocuklarından intikam almalarını ister.

Ah Niobe sen kim tanrıça ile kendini bir tutmak kim!

Mitolojide iyi ok kullanmaları ile bilinen Artemis ve Apollon Niobe’nin altı oğlunu aynı anda okla öldürürler.Erkek kardeşlerin ardından altı kız kardeş de aynı yerde aynı şekilde öldürülür. 

On iki çocuğu olduğu için övünen Niobe bir günde bütün çocuklarını kaybeder ve çocuklarının öldürüldüğü yerde ağlamaya başlar. Ağlaması o kadar şiddetli ve ızdırap doludur ki Tanrılar onun çektiği acıya dayanamazlar ve onu olduğu yerde taşa çevirirler.

Niobe’nin kibri onu taşlaşsa dahi kurtulamayacağı bir acıya gebe bırakır ve her cuma günü Ağlayan Kaya diye adlandırılan taşın ağladığı Manisa halkı arasında konuşulan bir efsanedir. Kayanın başı öne doğru eğilmiş bir kadına benzemesi ve göz çukurlarından akan doğal kaynak suyunun da göz yaşı olduğu söylenilmektedir ama ne yazık ki günümüzde bu akan sular durmuştur ama izler hala dikkatli bakıldığında görülmektedir.

İzler var mı yok mu görmek için siz de kendinizi Manisa’da bulabilirsiniz.