Bir insan yaşamak için ne kadar ileri gidebilir?

Testere filmi sadece kanlı korku filmi olmaktan ibaret değil. Evet, çok rahatsız edici ama altında çok garip bir psikolojik mesaj da yatıyor -kime göre neye göre-

Suçluluk duygusu ve hayatta kalma içgüdüsü bana biraz Dexter mantalitesini anlatıyor. Hepimiz aklında kazınan o küçük al yanaklı bisikletli kukla katilimizin kendisi değil bir bakıma filmin ikonu haline gelmiş sadece. Jigsaw karakteri kendini bir seri katil olarak görmüyor hatta insanlara ikinci bir şansı verdiğini de düşünüyor. Tabii hazırladığı tuzakları normal bir insan düşünemez orası biraz absürt kaçıyor ama kendi hazırladığı escape room ile insanların kendi hayatlarının değerini öğrenmesini amaçlıyor.

Film boyunca herkes bir seçim yapmak zorunda kalıyor ve insanlıklarını yavaş yavaş yitiriyorlar. Hayatta kalmak için herkesin birbirine bakışı bir anda değişiyor ve herkesin içindeki o karanlık taraf yavaş yavaş ortaya çıkıyor.

Filmin atmosferi de insanı geriyor, paslı ve karanlık. Sanki tüm karakterlerin içindeki kötülüklerin somut bir mekânı gibi.

Hayatın değerini öğretmeye çalışan klasik bir korku filmi aslında. Sadece insanlar izlerken o kadar gerilimin içinde ‘’Hm peki bunun altında yatan psikolojik mesaj ne acaba?’’ diye düşünemiyor.

Teşekkürler,