Bazı filmler vardır, izleyip kapatamazsın; bittikten sonra da kafanın içinde dönmeye devam eder. Scarface benim için tam olarak böyle bir film. İlk bakışta klasik bir mafya ,gangster hikâyesi gibi duruyor ama aslında çok daha derin bir şey anlatoyor. kontrolsüz hırsın insanı nasıl adım adım yok ettiğinden bahsediyor.
Filmin merkezinde başrolümüz Tony Montana var. Küba’dan Miami’ye gelen, elinde hiçbir şeyi olmayan bir adam. Ama içinde inanılmaz bir açlık ve doyumsuzluk var. Daha fazla para, daha fazla güç, daha fazla saygı istiyor. Onu zirveye taşıyan da bu zaten. Fakat film boyunca şunu net görüyorsun: Tony aslında kazandıkça kaybediyor. Yalnızlaşıyor, paranoyaklaşıyor ve en sonunda kendi kurduğu dünyanın altında eziliyor.
Brian De Palma’nın yönetimi ve özellikle Al Pacino’nun inanılmaz performansı filmi bambaşka bir seviyeye taşıyor. Pacino’nun enerjisi o kadar yoğunve hissliki , bazı sahnelerde gerçekten yoruluyorsun ama gözünü de alamıyorsun. Tony’nin o patlamaya hazır hali, öfke kontrolsüzlüğü ve sürekli tetikte oluşu çok gerçek hissettiriyor.
Ayrıca Filmin atmosferi de ayrı bir olay. 80’lerin Miami’si, neon ışıklar, lüks hayat ve karanlık işler iç içe. Bu kontrast filmi hem çekici hem de rahatsız edici yapıyor. Bir yandan o hayatın cazibesini görüp kapılıyorsun diğer yandan bunun ne kadar çürük bir sistem olduğunu hissediyorsun.
Filmin en vurucu tarafı ise aslında baştan sona bir “çöküş hikâyesi” olması. Daha en baştan Tony’nin sonunun iyi bitmeyeceğini hissediyorsun ama yine de izlemekten kendini alamıyorsun. Çünkü bu sadece bir adamın hikâyesi değil; “her şeyi isteyen” birinin, sonunda kendini nasıl kaybettiğinin hikâyesi.
Kısacası Scarface bana şunu düşündürüyor: Hırs tek başına kötü değil ama kontrol edilmezse insanın en büyük düşmanına dönüşüyor. Bu yüzden mesele sadece zirveye çıkmak değil, o gücü yönetebilmek ve orada kalabilmek. Çünkü Scarface aslında bir güç kazanma hikâyesinden çok, gücü yönetememenin bedelini anlatan bir ders gibi. Hırs önemli, hatta gerekli; ama kontrol yoksa, sonunda her şey elinden kayıp gidiyor.
