Eminim hepiniz tarotun ne olduğunu biliyorsunuzdur. Özellikle bir TikTok kullanıcısıysanız önünüze bir kez bile olsa "kolektif tarot açılımı" videosu düşmüştür. İlk bakışta tarot bir fal veya geleceği öğrenme isteği gibi görünse de üstüne düşünüldüğünde mesele bence çok daha derin. Çünkü çoğu zaman insanlar tarot kartlarına gerçekten geleceği öğrenmek için değil, zaten içten içe bildikleri bir şeyi duymak için bakıyor.

En büyük yanlış anlaşılma sanırım tarotun fal sanılması. Tarot, yüzyıllar önce ortaya çıkan ve semboller üzerinden çalışan 78 kartın bir yol rehberi niteliğinde bilinç okuması. İkiye ayrılan tarot destesinin (Majör Arkana ve Minör Arkana) ilk 22 kartı yani Majör Arkana, 0 - Joker kartı ile başlar. Bu 22 kartın anlamlarına bakıldığında ise başlangıcı, zorlukları, yükselmesi, dönüm noktaları ve başarılı bir bitişi olan bir hayat hikayesi görüyoruz. Minör Arkana'daki kupa, değnek, tılsım ve kılıç grupları da bize sırasıyla duygsal bağlar, aksiyon ve yaratıcılık, zihinsel süreçler ve maddi başarıları anlatıyor. 

Durum böyleyken tarot sadece birkaç karta bakarak söylenen cümlelerden; kartlar üzerindeki renklerden numaralara kadar gerçek hayatta karşılığı olan sembollerin bize farkındalık kattığı bir araç haline geliyor. Bence tarot tam olarak bu yüzden çekici. Tarot açarken veya birine baktırırken sanırım yüzde doksan karşı taraf hakkında sorular soruyoruz. Ancak asıl nokta şu ki, çoğu zaman kendimizin ne hissettiğini bilmiyoruz veya netleştiremiyoruz. Bu durumda kendi içimize yönelip bu zahmeti yolda yorulmak yerine karşı tarafa odaklanmak istiyoruz. Veya belirsiz bir ilişki, durum ve şüphelerden kurtulmak için cevabı bu kartlarda sık sık arıyoruz. Bu durumlarda açtığımız tarot çoğu zaman kişinin kendisine farkındalık kazandırıyor.

Tarotun asıl olayı, bakan kişinin yorumlayabilmesi ve yan yana gelen bu kartları kombinleyip verilen mesajı görebilmesi. Bu da yansıtma ile mümkün. Evet, tarot cevap verir ama aynı zamanda kişiyi kartın cevabını bulmaya itiyor ve karta anlam yükleyip bunun üzerine düşünmeye yol açıyor. Böylece kartları yorumlarken veya bu yorumu dinlerken daha önce kurmadığımız bağlantıları fark ediyor ve sebep sonuç ilişkisini görebiliyoruz.

Üstüne üstlük tarotun en sevdiğim yanı ne kadar savunmasız olduğumuz. Normalde kendimize sormaktan kaçındığımız soruları, itelediğimiz düşünceleri, "atlattım" dediğimiz ilişkileri, kaygılarımızı ve şüphelerimizi bir kart aracılığıyla kendimize sorabiliyoruz. İçimizde tuttuğumuz tüm bu kafa karışıklıkları sadece kartlara sorarken bile hafifleyebiliyor, çünkü artık bu enerjiyi dışarıya verdiniz.

Bu kartların rehberliğini ve sembollerini anlamak, benimsemek ve hayata entegre etmek benim için birçok şeyi kolaylaştırdı diyebilirim. Tabii ki unutulmaması gereken bir nokta ise her belirsizlikte veya düşüncede bu kartlara sarılmak doğru değil. Kendi kararlarımızı alabilmek, gerekirse yanlış yolu seçip hata yapmak ve hayatın sorumluluğunu kabullenmek epey önemli. Bence tarotu kesin bir cevap alma aracı olarak değil, yol gösterici bir rehber olarak görmek gerekiyor. Çünük iyi oluş çoğunlukla her şeyi bilmekten değil, kendimizi biraz daha iyi anlayabilmekten geçiyor. Tarot da tam olarak bunu yapıyor aslında: bize yüzde yüz bir gerçeklik sunmak yerine, zaten içimizde var olanı daha görünür kılarak kişisel yolculuğumuzu daha iyi anlamamızı sağlıyor.