Bazı dönemlerde sürekli yorgun olduğumu fark ediyorum. Sabah uyanmak zor oluyor, gün içinde sürekli kahve içmek istiyorum, akşam erken yatacağım diyorum ama yine geç yatıyorum. Sonra yine yorgun uyanıyorum ve bu döngü böyle devam ediyor. Bir süre sonra da uykusuz olmak normalmiş gibi gelmeye başlıyor.

Ben uykunun bu kadar önemli olduğunu aslında sonradan fark ettim. Az uyuduğum günlerde sadece yorgun olmuyorum, bütün günüm daha zor geçiyor. Odaklanmak zorlaşıyor, ders çalışmam daha uzun sürüyor, yaptığım işlerden daha çabuk sıkılıyorum. Sanki beynim tam kapasite çalışmıyormuş gibi hissediyorum. İyi uyuduğum günlerde ise aynı şeyleri daha kısa sürede ve daha az zorlanarak yapabildiğimi fark ediyorum.

Uykusuzluğun ruh halini de çok etkilediğini düşünüyorum. Az uyuduğum günlerde daha sabırsız oluyorum, küçük şeylere daha kolay sinirleniyorum ve bazen hiçbir şey yapmak istemiyorum. O günün kötü geçmesinin sebebini bazen yoğunluk ya da stres sanıyorum ama aslında sadece yorgun olabiliyorum. Uyku azaldıkça insanın enerjisiyle birlikte sabrı ve motivasyonu da azalıyor gibi hissediyorum.

Fiziksel olarak da etkisini fark ediyorum. Az uyuduğum günlerde gün içinde sürekli bir şeyler yemek istiyorum, özellikle tatlı ya da karbonhidratlı şeyler. Bir türlü enerjim yerine gelmiyor. Ne kadar kahve içsem de o yorgunluk tam olarak geçmiyor. O yüzden son zamanlarda şunu düşünmeye başladım: Enerjik olmak için kahve içmekten çok uyumak daha önemli olabilir.

Belki de en ilginç olan şey şu: Daha iyi hissetmek için sürekli yeni şeyler arıyoruz. Daha sağlıklı beslenmek, spor yapmak, farklı içecekler içmek, yeni rutinler oluşturmak… Ama bazen en temel şeyi unutuyoruz. Uyku. İyi uyumadığımız sürece gün içinde ne yaparsak yapalım kendimizi tam olarak iyi hissetmek zor oluyor.

Belki de bazen kendimizi daha iyi hissetmek için hayatımızda büyük değişiklikler yapmamıza gerek yoktur. Sadece biraz daha erken uyumak bile birçok şeyi değiştirebilir.