Yeni bir günden herkese merhaba! Bugün sizlerle naçizanen 'ergen ile yaşamak' konusunu kendi açımdan paylaşıcam. Kendimden 8 yaş küçük yani 15 yaşında bir erkek kardeşe sahibim. Tabii kendim de ergenlik dönemi geçirdim fakat bir ergen ile ilk defa yaşıyorum. Özellikle benim ergenliğimde alınmış olan 'Ergenleri Anlama Kılavuzu' kitabı ilk elime aldığım kitap oldu. Tabi o zamanlar o kitabın neden alındığı hakkında bir fikrim yoktu..,kardeşim Alp ergenliğe girdiğinden beri bu kitap dahil olmak üzere birçok kitap okudum ama yine kendimde bir gelişme göremiyorum... ergenleri anlamak çok zor... kitabın ele aldığı başlıklardan ve benim çıkardığım sonuçtan biraz bahsetmek istiyorum.Bu kitap kuşak çatışmalarından,ders başarısına,psikolojik değişikliklere,kardeş ilişkileri ve birbirini takip eden bazı zorluklardan bahsediyor. Ama beni en çok düşündüren ve artık daha çok dikkat ettiğim bir konudan bahsetmek istiyorum. Kuşak çatışması; anne ile baba arasında yaşanan kuşak çatışmaları şöyle dursun,ben bile kardeşim Alp ile kuşak çatışması yaşıyorum. Kuşak çatışması yaşamak için illa ki aranızda çok yaş farkı olmasına gerek olmadığını öğrendim. Ne olursa olsun her yeni doğan çocuk farklı bir dünyaya doğuyor ve hepimizin bildiği gibi dünyanın ve çağın değişikliklerine ayak uydurabilmek ve özellikle de mental olarak yetişebilmek çok güç.
Ergenlik dönemi, hayatlarımıza damgasını vuran, son derece özel bir dönem. Bu dönemde bedenimiz, duygularımız, ailemizle kurduğumuz ilişki, hayata bakış açımız, arkadaşlıklarımız,kısacası çocukluktan itibaren sahip olduğumuz birçok şey hızlı bir değişim sürecinin içine giriyor. Bu hızlı değişim sürecinin sonunda nasıl bir yetişkin olacağımız, nasıl bir kadın,nasıl bir erkek, nasıl bir insan olacağımız sorusu zihinlerimizi en çok meşgul eden soru oluyor. Burada ailelere düşen pay çok büyük. Özellikle sabır göstermek ve anlayışlı olmak çok önemli. Bu günlük benden bu kadar. Sabırla kalın!