Estetik operasyonlar artık hayatımızın çok normal bir parçası haline geldi. Eskiden daha büyük bir şey gibi görülen işlemler şimdi günlük konuşmaların içine bile giriyor. Dolgu yaptırmak, botoks yaptırmak ya da küçük estetik dokunuşlar artık çoğu kişi için sıradan görülüyor. Hatta bazen sosyal medyada o kadar sık karşılaşıyoruz ki doğal yüzler bile bize “eksik” gibi görünmeye başlayabiliyor.

Bence bunun en büyük sebeplerinden biri sürekli kusursuz görüntülere maruz kalmamız. Filtreler, düzenlenmiş fotoğraflar, aynı yüz hatları… Bir süre sonra insan kendi yüzüne normal gözle bakamamaya başlıyor. Çünkü gördüğümüz çoğu şey zaten gerçek değil ama biz onları gerçekmiş gibi algılıyoruz

Bir noktadan sonra bu durum bağımlılık gibi bir hale de dönüşebiliyor. İnsan küçük bir değişiklik yaptıktan sonra başka bir şey gözüne batmaya başlıyor. Sonra başka bir şey, sonra bir tane daha… Çünkü bazen sorun gerçekten görüntümüz olmuyor, kendimizi hiçbir zaman yeterli hissedemememiz oluyor. Ve bu his sürekli yeni bir değişim istemeye dönüşebiliyor.

Bence estetik operasyon bağımlılığının en tehlikeli tarafı da bu. İnsan yaptırdığı işlemlere alıştıkça kendini doğal haliyle görmekte zorlaşabiliyor. Bir süre sonra aynada gördüğü kişiyle ilgili sürekli yeni bir problem bulmaya başlıyor. Halbuki dışarıdan bakıldığında çoğu zaman ortada “düzeltilmesi gereken” büyük bir şey bile olmuyor.

Tabii ki estetik yaptırmak yanlış bir şey demiyorum. İnsan kendini nasıl iyi hissediyorsa öyle yaşayabilir. Bazen gerçekten özgüveni etkileyen durumlar olabiliyor ve bunu değiştirmek istemek çok normal. Ama bence önemli olan şey bunu neden istediğimizi fark etmek. Kendimiz için mi istiyoruz, yoksa sürekli gördüğümüz kusursuz görüntülere yetişmeye çalıştığımız için mi?

Bir de işin sağlık tarafı var. Sürekli işlem yaptırmak, kontrolsüz uygulamalar ya da bilinçsiz kararlar bazen ciddi problemlere yol açabiliyor. Özellikle sosyal medyada gördüğümüz her şey güvenli ya da gerekli değil. İnsan bazen sadece daha güzel görünmek isterken bedenini gereksiz yere yormaya başlayabiliyor.

Bence artık doğal görünmek zorlaştı çünkü sürekli daha “iyi” görünmemiz gerekiyormuş gibi hissediyoruz. Ama belki de insanın kendine biraz normal gözle bakabilmesi de önemli bir şeydir.

Belki de sorun görünüşümüzden çok, kendimize bakış şeklimizdir.