Merhaba değerli okurlar, nasılsınız? Umarım iyisinizdir. Bugün hepimizin bir şekilde içinde taşıdığı ama çoğu zaman farkında olmadan sırtımızı eğen bir konudan bahsetmek istiyorum: Geçmişimizi bir yük olarak taşımak mı, yoksa ondan öğrenerek ilerlemek mi?
Hepimizin geçmişinde pişman olduğu anlar, kendimize kızdığımız kararlar ya da hâlâ tam olarak sindiremediğimiz yaşanmışlıklar var. Bu çok normal. Ama bazılarımız o anları sadece hatırlamakla kalmıyor; sürekli üzerinde duruyor, tekrar tekrar yaşıyor ve adeta oraya zincirleniyor. “Keşke böyle yapmasaydım.” “Keşke o kararı vermeseydim.” Bu “keşke”ler zamanla zihnimizde öyle yer ediniyor ki şu anımıza bile alan bırakmıyor.
Peki geçmişi taşımak ile geçmişten öğrenmek arasındaki fark nedir? Bana kalırsa fark şu: Taşımak sizi yorar, öğrenmek sizi güçlendirir. Bir deneyimden ders çıkarmak, o deneyimi bir rehbere dönüştürmek demek. Ama aynı hatayı zihninizdeki mahkemede defalarca yargılamak, kendinizi tekrar tekrar suçlamak demek. Ve bu ikincisi ne sizi değiştirir ne de o anı geri getirir.
Geçmişte yaşanan her şey, ister güzel ister acı olsun, sizi bugün olduğunuz kişiye getirdi. Aldığınız kararlar o günün koşullarında, o günün sizine göre alınmıştı. Bugünün bakış açısıyla dünü yargılamak hem çok kolay hem de çok haksız.
Kendimize biraz daha nazik yaklaşmayı öğrensek nasıl olur? Geçmişinizdeki bir ana bakın ve kendinize şunu sorun: “Bu bana ne öğretti?” Cevabı bulduktan sonra o anı bırakmak için kendinize izin verin. Çünkü geçmişiniz sizi tanımlamaz, ona nasıl baktığınız tanımlar.
Bugünkü yazımda bu konuyu ele almak istedim. Umarım sizler için faydalı bir yazı olmuştur. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, kendinize iyi bakın! :)