Viyana benim en sevdiğim Avrupa şehri, bunu net söylüyorum. Çünkü bazı şehirler vardır, sadece gezilir; bazıları ise içinde yaşamak istersin. İşte Viyana tam olarak öyle bir yer.
İlk bakışta çok klasik, çok düzenli, hatta biraz sıkıcı gibi geliyor. Ama aslında hiç öyle değil; içine girdikçe anlıyorsun. Baya canlı bir şehir ama bunu bağırarak değil, daha sakin bir şekilde hissettiriyor.
Tarihi zaten her yerde hissediyorsun ama bu, müze gezer gibi değil; daha çok hayatın içinde. Yürürken bir anda kendini eski binaların arasında buluyorsun ama bu seni yormuyor, aksine garip bir şekilde huzur veriyor.
Bizim için en güzel kısımlardan biri kesinlikle Before Sunrise noktalarıydı. Neredeyse hepsine gittik ve gerçekten filmdeymiş gibi hissediyorsun. O ara sokaklar, küçük kafeler… Amaçsızca yürürken kayboluyormuşsun gibi bir his var. Bir noktadan sonra gezmekten çıkıyorsun, sadece şehirde dolaşmaya başlıyorsun.
Prater’e gittiğimizde açıkçası bu kadar etkileneceğimi düşünmemiştim. Klasik bir lunapark gibi sanıyordum ama hiç öyle değil, baya farklı bir havası var. Hem turistik hem de insanlar gerçekten günlük hayatlarında gidiyor gibi hissediyorsun. O büyük dönme dolap zaten uzaktan bile çok etkileyici ama en güzeli, hiçbir şeye binmesen bile orada olmanın yetmesi.
Viyana’da en sevdiğim şeylerden biri de kahve kültürü oldu. İnsanlar burada gerçekten oturmayı biliyor; kimse acele etmiyor. Bir kahve söyleyip saatlerce oturabiliyorsun, kimse gelip kaldırmıyor. Bu başta garip gelmişti ama sonra alışıyorsun, hatta hoşuna gidiyor. Şehirde bir yavaşlık var ama bu sıkıcı değil; huzurlu olanından.
Demel’e gittik ve gerçekten çok güzeldi. İçeri girince direkt başka bir zamana geçmiş gibi hissediyorsun. Tatlılar zaten aşırı iyi ama olay sadece o değil; ortamın verdiği his daha baskın bence.
Yemek konusunda ise herkesin gittiği popüler yerlere gitmek yerine 52 Schnitzel’e gittik ve iyi ki gitmişiz. Hem daha uygun fiyatlıydı hem de gerçekten çok lezzetliydi. Bazen böyle daha az bilinen yerlere gitmek çok daha iyi oluyor.
Vienna State Opera’ya gitmek ise bambaşka bir deneyimdi. Aylar öncesinden bilet almıştık ve bir bale izledik. O anı anlatmak zor çünkü sadece izlediğin şey değil, bulunduğun ortam da çok etkili. Gerçekten önemli bir yerde olduğunu hissediyorsun.
Genel olarak Viyana’da en sevdiğim şey insanların yaşam tarzı oldu. Kimse koşturmuyor, herkes kendi halinde. Şehir kalabalık ama asla kaotik değil; her şey dengede gibi. Hem modern hem eski, hem canlı hem sakin.
Ve en garibi de şu: gezmeye gidiyorsun ama bir süre sonra “Burada yaşasam nasıl olur?” diye düşünmeye başlıyorsun. İşte bence Viyana’nın olayı bu. Sana bir şey göstermiyor, sana bir his yaşatıyor.
