Merhaba Dostlar Meclisi! Geçen sene tam 10 ülke gezme fırsatı bulduğum Erasmus dönemimin özlemini hâlâ buram buram yaşayarak başlıyorum sözlerime. Hatırlarsanız geçen hafta İtalya’nın o güzel kuzeyinden; modanın kalbi Milano’dan, o meşhur eğik kulesiyle Pisa’dan ve kanallarıyla büyüleyen Venedik’ten bahsetmiştik. Bugün ise İtalya turumuzu zirvede bırakıyoruz. Kalbimi ve ruhumu gerçekten emanet ettiğim o inanılmaz ikiliye, Floransa ve Roma’ya geçiyoruz. Hazırsanız asıl İtalya turu şimdi başlıyor!
İlk durağımız Floransa. Ya gerçekten, Floransa o kadar estetik ve sanat dolu bir şehir ki; sokaklarında sadece yürürken bile kendinizi bir Rönesans tablosunun tam ortasındaymış gibi hissediyorsunuz. Şehrin göbeğindeki o devasa Floransa Katedrali var ya… Karşısına geçip saatlerce o incecik işlemelerini incelesem yine de bıkmazdım. Her bir detayı ayrı bir sanat eseri, büyülenmemek elde değil.
Bir de meşhur Ponte Vecchio’muz var. Üzerinde minik minik takı dükkanlarının sıralandığı, masalsı bir köprü. Akşamüstü gün batarken orada yürümek gerçekten harikaydı. Tabii biz hem "popüler" hem de "kültürlü" bir ekip olduğumuz için sokaklarda sadece sanatın peşinden koşmadık; sosyal medyada sürekli viral olan o meşhur sandviççiyi, All’antico Vinaio’yu bulduk. Kapısında yine upuzun bir sıra vardı ama o parma jambonlu, özel peynirli sandviçin tadını alınca "İyi ki beklemişiz!" dedik. Floransa’ya yolunuz düşerse o sırayı kesinlikle bekleyin derim.
Gelelim gezinin asıl yıldızına... Roma. Romayı nasıl anlatsam, kelimeler gerçekten yetersiz kalıyor. Hayatımda gördüğüm en güzel şeylere ev sahipliği yapıyor bu şehir, çok net. Orada sadece 3 gün kaldım ama bütün hayatımı o sokaklarda geçirebilirim.
Tarihi dokusu, o daracık taş sokakları ve tabii ki Kolezyum... Karşısına geçtiğim o ilk an hissettiğim heybeti tarif etmem imkansız. Roma tam anlamıyla bir açık hava müzesi gibi; müze gezmenize bile gerek yok aslında. Kafanızı ne tarafa çevirseniz binlerce yıllık devasa bir yapıtla karşılaşıyorsunuz.
Şehirden o kadar büyülendim ki, şu an en büyük hayalim tekrar o sokaklarda kaybolmak. Tabii o meşhur Aşk Çeşmesi’ne (Trevi) gidip dileğimizi tutup, paramızı da arkamıza dönerek fırlattık; Roma’ya yolumuz tekrar kesin düşsün diye... İspanyol Merdivenleri’nde oturup kalabalığı izlemek, dar sokaklarda yürürken bir anda karşıma çıkan o devasa Pantheon’u görmek tarif edilemez bir duyguydu.
Küçük bir tavsiye: Milano’da o "çok abartılan" yerlerde yediğim makarnalardan, pizzalardan çok daha lezzetlilerini, Roma’nın o küçük ve gösterişsiz ara sokak mekanlarında yedim. Her şeyiyle dört dörtlük, vizyon katan bir deneyimdi.
İtalya defterini, kalbimin koca bir yarısını Roma’da bırakarak böylece kapatıyorum Dostlar Meclisi. Hayatım boyunca unutamayacağım, insanı gerçekten büyüten bir geziydi. Haftaya bambaşka bir ülkede görüşmek üzere.
Şimdilik benden bu kadar, Ciao! :)
